BARKATU aditzak zalantza ugari sorrarazten digu jokatzeko garaian, eta maiz irakurtzen edota entzuten ditugu *barka nazazu, *barka gaitzazue, *barkatu ahal zaitu, *ez zaitut barkatuko… formen tankerakoak. Honela beharko lukete: barka iezadazu, barka iezaguzue, barkatu ahal dizu, ez dizut barkatuko…
Pertsona bati dagokionean, NOR-NORI-NORK motako laguntzailearekin jokatu behar da BARKATU aditza.
Ondoko bideoan, Elhuyarrek mugikorretan instalatzeko sortutako XUXEN aplikazioaren inguruko informazioa daukagu:
Urteak zenbakiz idazten ditugunean, digituen artean ez dugu punturik jarri behar. Hortaz, okerrak dira *2.019an gaude bezalakoak. 2019an gaude da idazkera zuzena.
Zuzenak: 2014an, 2014ko, 2014tik, 2014ra…
Maiz entzuten eta irakurtzen ditugu honelakoak:
Zenbait hiztunen ustez, diptongoz bukatutako hitzak kontsonantez bukatutakoak bezala deklinatu behar dira. Uste okerra da hori, diptongoz bukatutako hitzak bokalez bukatutako beste edozein bezala deklinatu behar baitira. Hala dio Euskaltzaindiaren 29. arauak: Diptongoz bukatzen diren izenen deklinabidea.
Euskaltzaindiaren Hiztegi Batuan sarrera hau dator:
Beraz, aitzin erabili behar da “aurre” adierazi nahi dugunean, eta ez *aintzin.
Itxura batera antzekoak badira ere, ezberdinak dira ortografiari zein erabilerari dagokienez.
Bi item hauek baliatuta, bi formen arteko aldea antzematen saiatuko gara.
[gravityform id=”2″ name=”batere/bat ere”]
Zalantzarik baduzu, jarrai ezazu mezua irakurtzen.
Euskaltzaindiaren Hiztegi Batuan sarrera hau dator:
Hortaz, euskara batuan *astebete bat okerra da; eta horren ordez astebete erabili behar da.
Ortografia akats hau maiz ikusi ohi dugu idazlanetan: *pasaden astean, *pasaden hilean, *pasaden egunean…
Hau da idazkera zuzena: pasa den astean, pasa den hilean, pasa den egunean…
Hau dio Euskaltzaindiaren 33. arauak: agurra egitean-eta ongi etorri! esan bedi, eta ez *ongi etorria! edo *ongi etorriak!
“Suposatu” aditza noizbehinka erabiliagatik ez da deus gertatzen, baina azken urteotan egiten den erabilera handiegia da. Ez dugu ahantzi behar beste aukera hauek ere baditugula euskaraz eta, askotan, egokiagoak direla eta hizkera aberasten dutela:
a) Suposatzen da: “pentsatzekoa da”, “pentsatzen dugu”, “uste (izaten) dugu“, “uste orokorra da“, “-(e)lakoan gaude”…
b) Suposatu … -ela: “pentsatu … -(e)la”, “demagun … -(e)la”, “eman dezagun … -(e)la”, “egin dezagun … -(e)la” …
c) Zerbaitek beste zerbait suposatzen du: dakar, eragiten du, esan nahi du…
d) Zerbaitek beste zerbaiten parte bat suposatzen du: da…
Hona hemen adibide batzuk:
? Suposatzen dugu ongi daudela, baina jakin ez dakigu deus.
? Suposa dezagun ez duela azterketa gainditzen. Zer egingo du orduan?
? Kirurgia estetikoa egiteak dirutza gastatzea suposatzen du ezinbestean.
? Mila eta bostehun eurok asko suposatzen dute guretzat / Mila eta bostehun eurok asko suposatzen digute
? Bi mila euroko zorra dute: iazko aurrekontuaren % 10 suposatzen du horrek.
Hobe beste era honetara:
Pentsatzen dugu ongi daudela, baina jakin ez dakigu deus / Pentsatzekoa da ongi daudela, baina jakin ez dakigu deus / Uste dugu ongi daudela, baina jakin ez dakigu deus / Ongi daudelakoan gaude, baina jakin ez dakigu deus…
Demagun ez duela azterketa gainditzen. Zer egingo du orduan? / Eman dezagun ez duela azterketa gainditzen. Zer egingo du orduan? /
Kirurgia estetikoa egiteak dirutza gastatzea dakar ezinbestean.
Mila eta bostehun euro asko da guretzat.
Bi mila euroko zorra dute: iazko aurrekontuaren % 10 da hori.